Sanatçı kişiliğinin herkese özgü olmadığını, sanatçıya verdiği önemi Ulu Önder Atatürk "Efendiler hepiniz mebus olabilirsiniz, vekil olabilirsiniz, hatta Cumhurreisi olabilirsiniz, fakat sanatkar olamazsınız" sözü ile vurgulamıştır. Sanatçı olağanüstü bir bilgi ve yeteneğe sahip olan ve eserler yaratan kişidir. Sanatçının ortaya koyduğu yapıt, içinde yaşadığı topluma, çağa kendi yetenek ve düşüncelerine göre oluşur. Bir sanatçı ancak yaşadığı çağın ve toplum koşullarının ona bağışladığı olanaklarla yeteneklerini ortaya koyar. Sanatçının yaşantısı aynı çağda öteki insanların yaşantısından büsbütün değişik değil, daha güçlü, daha bilinçli ve daha yoğun olmasına bağladır. Sanatçı eserinin kendine özgü karakteri ve etkinliğini gerçekleştiren bu özelliklerdir. Sanatçı olabilmek için yaşantıyı yakalayıp tutmak, onu belleğe, belleği anlatıma gereçleri biçinıe dönüştürmek gerekir. Sanatçı için duyuş her şeydir. İşini sevmesi ise önemli bir kuraldır.
Sanat eseri yaratılırken başlangıçta tek bir kişinin malı, eser bittikten sonra pek çok kişinin, toplumun malı oluyor. Sanatçılar eser yaratırken, ellerinden gelen herşeyi yapmışlar, bütün yeteneklerini ortaya koymuşlardır. Bizden yani izleyiciden emeklerinin ürününü anlamamızı istemeleri onların en doğal haklarıdır. Sanatçılarla kurulan ilişki, kişinin sanat anlayışını hem değiştirir, hem zenginleştirir.
Hiç kimse sanatın oluşum ve gelişimini tümden bildiğini iddia edemez. Sanatta öğrenmenin sonu yoktur. Sanatın dar bir çerçeve içinde sınırlandırılması oldukça zordur. Çağımızda her konuda olduğu gibi sanatta da bir uzmanlaşma söz konusudur. Çok yönlü insan kişiliğini dar bir alanda ustalaşmaya zorluyor uzmanlık. Herhangi bir konuyu derinlemesine bilen o korunun uzman kişisidir.