Sait Faik, Cumhuriyetten sonraki yeni Türk edebiyatının ünlü hikayecilerindendir. 1906 yılında Adapazarında doğmuş, Bursa Lisesini bitirmiş ve bir süre de İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde okumuştur. 1931 yılında Ekonomi öğrenmek için İsviçre'ye gitmiş, daha sonra Fransa'ya geçerek Grenoble şehrindeki yabancı öğrenciler için düzenlenen özel kurslara katılmıştır.

1935 yılında Türkiye'ye dönen Sait Faik bir süre Türkçe öğretmenliği yapmış, ticaretle uğraşmış ve "Haber" gazetesinde çalışmıştır. Edebiyat'a önce şiirle başlamış, hikayeye daha sonra geçmiş; ancak bütün ününü hikayecilik alanında sağlamasına rağmen şiiri de hiç bırakmamıştır. 1953 yılında tüm şiirlerini bir araya toplayan "Şimdi Sevişme Vakti" ni yayınlamıştır. Sait Faik'in hikayelerinde derin bir insan sevgisi, insan tutkusu ve başıboşluğa övgü yeralır. İki küçük roman denemesi de olan Sait Faik hikayecilikteki başarısını romancılıkta yakalayamamıştır. Sait Faik Aabasıyanık 1954 yılında ölmüştür.

Ölümünden sonra adına bir de hikaye ödülü konmuştur. Her yıl başarılı hikayecilere verilen armağan Abasıyanık ailesinin bağışta bulunduğu Darrüşşafaka Cemiyetince devam ettirilmektedir.

Sait Faik'in başlıca eserleri şunlardır: Hikayeler: Semaver, Şahmerdan, Lüzumsuz Adam, Mahalle Kahvesi, Havada Bulut, Kumpanya, Havuz Başı, Son Kuşlar, Alemdağı'nda Var Bir Yılan, Az Şekerli, Tüneldeki Çocuk

Romanları: Medar-ı Maişet Motoru, Kayıp Aranıyor.

Kayıp Aranıyor'u okudum gayet güzel bir romandı. Alışık olmadığım kadar kısa bir romandı ama yine de güzeldi.