1884- 1920 yılları arasında yaşayan Ömer Seyfettin kısa ömrüne rağmen 20. yüzyılın önemli hikayecisidir. Gönen'de doğmuş, ortaöğrenimini Edirne Askeri İdadisinde tamamladıktan sonra girdiği Harbiye Mektebini bitirerek (1903) teğmen rütbesiyle orduya katılmıştır. İzmir'de ve daha sonra Rumeli'de bulunmuş, 2. Meşrutiyet'in ilanından sonra askerlikten ayrılıp Selanik'e yerleşmiştir.

Fakat Balkan Savaşı'nın çıkmasıyla Yeniden orduya katılmıştır. 1 yıl Yunanistan'da savaş esiri olarak kalmış 1913 yılında İstanbul'a gelerek bir kez daha ordudan ayrılmış ve öğretmenlik mesleğine geçmiştir. 5 yıl Kabataş Lisesi'nde edebiyat öğretmenliği yapmış, ancak çok genç yaşta şeker hastalığı nedeniyle ölmüştür.
Önemli Eserleri: Beyaz Lale, Bomba, Yüksek Ökçeler, Efruz Bey, Mahçupluk İmtihanı, Dalga'dır.