Dost dediğin radikal olmalı;
Sevilecek biri olmadığın zamanlarda bile seni sevmeli...
Sarılanacak biri olmadığın zamanlarda bile sana sarılmalı...
Dayanılmaz olduğun zamanlarda bile sana dayanmalı...
Dost dediğin fanatik olmalı;
Bütün dünya seni üzdüğünde sana moral vermeli,
Güzel haberler aldığında seninle dans etmeli,
Ve ağladığında, seninle ağlamalı...
Ama hepsinden daha çok matematiksel olmalı;
Sevinci çarpmalı...
Üzüntüyü bölmeli...
Geçmişi çıkarmalı...
Yarını toplamalı...
Kalbinin derinliklerinde ihtiyacı hesaplamalı...
Ve her zaman bütün parçalardan daha büyük olmalı...


Aşk, gerçek dostluğun yaşandığı tek yerdir...

bence aşk gerçek dostluğun yaşandığı tek yer değildir.

illa ki vardır gerçek dostu olan. aşkından başka

aşk 3 harfe sığmayan bi duygu olsa gerek.anlatmak boşa bence.yaşamak daha güzel...

aşkla dostluk arasında uçurumlar vardır.
Aşkı, sevgiyi herkes kendince tanımlar.
dost bulmak zor. Hele hele gerçek bir dost bulmak çok daha zor.
Dostluklarda cinsiyet ayrımı olmaz.
şimdi siz kız/erkek dostluğu nasıl olucak diye sorarsanız eğer;
yeri gelir kız hüngür hüngür ağlar dostu karşısında gizlisi saklısı yoktur o erkekten. Kimi zaman dayanacağı bir omuz, kimi zaman sevinçten sarılacağı bir boyun olur. vs. vs. aynı durumlar erkek içinde geçerli. Kızlar bu yorumuma ters tepki verebilirler. Ama sizler asla olayları bir erkek gözüyle bakamaz, yorumlayamaz, anlayamazsınız. Kaldıki biz erkekler içinde herşeyi bir kız gözünden görmemiz imkansız Ama gelin görünki günümüzde böylesi dostluklara çevrenin bakış açısı, kızların erkek milletine güvensizliği, erkeklerinse kızların bu bakış açılarını farklı olarak kullanıyorlar. bi laf var "Dünya kadar malım olucağına, bir tane dostum olsun"

sana katılıyorum jexoba dostlukta cinsiyet ayrımı olmaz,önemli olan karşındakinin sana verdiği güveni hissetmek,sadece mutlu anların da değil,mutsuz anların da da seninleyse,hiç beklemediğin bir anda kapını çalıyorsa ve herşeye rağmen yanındaysa dostunu buldun demektir...

Daha gençsiniz

bir seyleri
bir yerlere
tikistirdik
gecti omur
bir seylere
bakiyoruz
ozgecmis
oz bosa gecmis
seylerimiz
cok anlamsiz
cok anlamsiz
gecti omur
bir yasami
bir yerlere
tikistirdik
gecti zaman
bir seylere
bakiyoruz.
salak salak
gelip geciyorken omur.

(12-09-09 08:52 PM)OpTooM Yazılan: Üye olmayanlar linkleri göremez Ücretsiz üyelik için tıklayınız.
Daha gençsiniz

Teknik patron genç olabiliriz ama yaşadıklarımız bizi olgunlaştırır.
Hayat okulundan dereceyle mezun olduğuma inanıyorum, şimdi sıra akademik okulda

(12-09-09 09:34 PM)OpTooM Yazılan: Üye olmayanlar linkleri göremez Ücretsiz üyelik için tıklayınız.
bir seyleri
bir yerlere
tikistirdik
gecti omur
bir seylere
bakiyoruz
ozgecmis
oz bosa gecmis
seylerimiz
cok anlamsiz
cok anlamsiz
gecti omur
bir yasami
bir yerlere
tikistirdik
gecti zaman
bir seylere
bakiyoruz.
salak salak
gelip geciyorken omur.

burda da konuyla ilgili yazmışsın bende ekliyim bi tane. Sevdiğim, uğruna çok uğraştığım sonrasındaysa hüsran olan, ben dost olarak kalmak isterken o ise bağları koparmak isterken birden diğer taraftan terkedildikten sonra ben dosthane yanında olmakta diretirken suratıma tüm kapılar kapandıktan sonra son kez duygularımı kaleme dökmüştüm. Konuyla ilgili olabileceğini düşündüğüm için paylaşıyorum.



Bazen susmak gerekir. Kendine hayata bi tür rest çekmektir bu. Soyutlarsın sessizce kendini… Kahkaha atarken susuverirsin birden… Güvenli değildir hiçbir ten… Güvenli değildir hiçbir düşünce… Bilinçsizce tecavüz edersin kendi benliğine. İnançlarına ve arzularına… Köreltir, yok edersin onları… Hiç bir şey olmamış gibi devam etmeye çalışırsın hayata… İmkânsızdır oysa bu. Bi tarafın eksiktir çünkü. Acı doludur… Nereye kadar yok sayıcan? Nereye kadar bu mücadele?

Olmayan bi hayatı olmuş gösteremezsin. Yaşamadığın bi olayı yorumlayamazsın. Sen, ben gibi bakamazsın bu pencereden! Kendi sonsuzluğunu keşfedip kabullenebildiğin zaman bir bütün olursun… Ama o ana kadar kendinle verdiğin çatışma bitmez… Dışarıdan da sık sık istila edilen ruhun bölük pörçük fikirlerin ve -mış , -muş’larla dolu bi hayatın olur sadece… Başkalarına ders vermek ne kadar kolay değil mi? Sen yapsana hadi. Söylediklerini uygulasana? Neden seninde sorunların var? Neden kanayan yaraların var? Neden bi köşeye kaçıp ağlıyorsun sende? Hani güçlüydün? Hani ölümsüzdün…

Aradığın ne? Gerçeği mi arıyorsun? İnanmak lazım önce sanırım… Peki, söylesene inancın var mı? Kendinden bişeyler feda etmeden bulabilir misin gerçekliği? Her gün ruhunu başkasına peşkeş çekmeden sevilebilir misin? Her kuram artık yok edilirken ve insan olmak değersiz görülürken neyin savaşıdır bu senin yaptığın?

Kalk artık sil gözyaşlarını… Anlamı yok onların… Bu dünya, ki yaşayan her şey ölmeye mahkûm ve elimizde çürümüş yalanlardan daha fazlası yok! Boş bir mücadele bu kendine karşı verdiğin… Ruhunu öldürmene sebep olabilecek bir savaş beklide…

Sığınacak bir kucak buldun mu? Çıkarsız saf sevgi ve güven olan bir ten keşfettin mi? Ait olduğun hikâye nerde? Bulduğunu sandığın gerçeklik seni terk ederken ne yapacaksın? Yeniden mi deneyeceksin? Biraz daha mı kirleteceksin inançlarını? Daha ne kadar tecavüz edebilirsin kendine? Daha kaç defa kesebilirsin bileklerini? İnsan sadece bir defa ölür ama ruhu her gün ölümü tadabilir…

Her şeyi bilmek mümkün olabilir mi? Yüzlerce farklı açıyı keşfetmek ve farklı algılayışı anlayabilmek? Daha sevdiğini iddia ettiğin kişiyi bile anlayamazken her şeyi anlamak? Fazla uçmadın mı yahu? Dur bi soluklan… Bak sadece derinliğine ne görebilirsin… Bana benim bildiğimden ötesini söyleyemezsin… Beni tanıdığını hiç iddia edemezsin!! Ben henüz kendimi aşamamışken sen beni hiç aşamazsın değil mi?

Ama vazgeçemezsin çünkü egon da var yanında… Ben artık susup kendi karanlığıma çekildiğimde bile sen ukalalık yapmaya kendi felsefenle beni ezme çabalarına ben senden çok şey biliyorum, sen beni anlamıyorsun, sözümü dinle vs. vs. demeye devam edeceksin… Ama aslında bildiğini sandığın her şey yanlış! ve ben bunun farkındayım… Bu yüzden susuyorum ya...

vaayyy vayyy ne sözler dönüyor burda yaa böle

aşk bittikten sonra dost kalanınız varmı hiç aranızda.. şahsen ben kalmak istemem.. dost kalmak isteyen arkadaşlar bence o aşkı unutmak istemedikleri için dost kalmayı tercih ediyorlar..

Gereksiz yere hayatımızda insanları biriktirmenin anlamı olmadığını düşünüyorum.

(25-11-09 01:35 AM)Eldrun Yazılan: Üye olmayanlar linkleri göremez Ücretsiz üyelik için tıklayınız.
aşk bittikten sonra dost kalanınız varmı hiç aranızda.. şahsen ben kalmak istemem.. dost kalmak isteyen arkadaşlar bence o aşkı unutmak istemedikleri için dost kalmayı tercih ediyorlar..

unutmak istememekten ziyade alışkanlık vardır insanlarda. O insana alıştığımız için ondan kopmak istemeyiz. Bi bakıma dediğine de denk gelebilir ama bilmiorum insanlarda bu düşünce oluyor. Alışkanlık olduğu için kopamıyor. Ama dost kalmaya kalktığında hiçbir zaman arasındaki ilişki eskisi gibi olmayacaktır hep arada bir seviye olucak. Zor iş bu

(25-11-09 10:52 AM)OpTooM Yazılan: Üye olmayanlar linkleri göremez Ücretsiz üyelik için tıklayınız.
Gereksiz yere hayatımızda insanları biriktirmenin anlamı olmadığını düşünüyorum.

Buna katılıyorum. Kaldıki dost kalmaya kalktığımızda çoğu zaman bu kişi kendimiz oluruz. " İlişkimiz bitti ama dost kalalım" deriz. Denesek bile olmaz, olsa bile imalı imalı, imalı olmasa bile biz ima ararız dialoglarımızda laf sokma erbabında. İki taraf içinde geçerlidir bu. Dediğin doğru bencede. Bizi yoran insanları hayatımızdan çıkartmalıyız.