Yaşlı bir teyzemizden aldığımız bu tarifleri tamamen orjinal haliyle paylaşıyorum. Kendisi mükemmel anlatımının yanı sora çöreğin bile tarihini anlatıyor bizlere... Çörek neden çörek olmuş gelin onun ağzından dinleyelim:

Genelde sehil den yaylaya, yayladan sehile göçenler tarafından yapılıp yollarda çora çocuğa verilirdi. Hatta çocukluğumuzda bir göç gördüğümüz zaman hep birlikte tempo tutar "Göç göçüyor çörek atıyor" diye bağırırdık. Tabii ki göç sahipleri de bizlere çörek verirdi.

Şimdi bilin bakalım bu çörekler nasıl yapılıyor: Yeteri miktarda elenmiş un bir kap içne konur ortasına küçük bir yalak açılır. Yeteri miktarda tereyağı, yumurta ve su ilavesiyle güzelce yoğrulur. Yoğrulan hamur bir müddet dinlenmeye bırakılır. Öbür taraftan iç kısmı iyice küllenen sac yine iç kısmı yukarı gelecek şekilde ocağa konur. Sac ısınırken hamur el ve oklava yardımıyla belirli ölçülerde açılır. Üzerine çeşitli aralıklarla badem içi veya ceviz içi sıralanır. Boş kalan kısımlarına da garacüccam (çörekotu) atılarak kızgın sacın küllenmiş kısmına konur. Çöreklerin küllenmemesi için çoğu zaman sacın içine asma yaprağıdöşenir. Ateşin çok fazla yanmamasına dikkat edilir. Ağır ağır pişirilen çörekler ister çayla misafirlere ikram edilir, isterse yukarıda bahsettiğim göç sırasında çocuklara verilir.