Çay, kendine has ikliminde yetişen yaprağından süzülüp demlikte renk bulan; rengini, tadını demlikten bardağa, bardaktan nice hoş sohbetlere yansıtan bir keyiftir.Ülkemizde çay, zengin fakir her sofrada bulunan, yörelere göre farklı içim alışkanklanyla tüketilen en önemli içecektir.

Anavatanı Çin olan çay Türkler tarafından çok geç keşfedilse de, Türk çayı Türkiye'nin kültürel bir öğesi olmuştur. Sabahları kalkınca ateşe konan çaydanlık, günün ve gecenin hemen her saatinde demlenip içilerek keyif verir. Kahvaltıda, misafirlikte, manzaranın karşısında, oturulan cafe ve bahçelerde, iş yerinde, iş dönüşü yorgunluk atarken evde çay asla vazgeçilmez bir içecektir. Türkiye'ye ziyarete gelen pek çok turist çaydanlıkta kaynatılan, demliğinde demlenen çayın tadına bakmadan gitmemiş; mutlaka bir yerde ikram edilen bu içeceği tatmıştır. Ne de olsa Türklerin misafirleri ağırlama geleneğinde en öncelikli içecek çaydır.

Çay ülkemizde çokça tüketildiğinden ve sevildiğinden dilimize çay bahçesi, çay molası, çaycı,
çaydanlık, tavşankanı çay, paşa çayı gibi deyimleri katmıştır. Kıtlama çay da buna örnek olacak,
özellikle Erzurum ve civarında yaygın olarak kullanılan, bir çeşit çay içme yöntemidir. Kıtlama
çay içmede kullanılan ve normalde çaya katıldığında erimeyen kesme şeker, ağza atılarak çayın ve
şekerin tadının ayrı ayrı algılanmasını sağlar.

Demleme işlemi ise kaynar suyun her bir bardak çay için 2 çay kaşığı toz çay üzerine dökülmesi ve demlikte ağır ateşte çayın koyu rengi oluşuncaya kadar kaynatılması ile yapılır.