MANÇUR genelde arapbalığı'ndan yapılırsa da olmadığı zamanlarda diğer cins balıklardan da yapılabilir. Eskilerde arapbalığmın hiç alıcısı olmazdı. Onun içinde arapbalığı yalnız balıkçılar tarafından tüketilirdi. Mançur yapma işi de balıkçı esnafından türemiştir. Zamanla arapbalığmın önemi herkes tarafından kavranınca yer görmez olmuş ve bu tür balık yemeği de çevreye yayılmıştır. Çok büyük olursa bir tanesi yeter (Aile nüfusuna bağlı olarak birkaç tane balık alınır.) Güzelce yıkanıp, temizlenerek tuzlanan balıklar dinlenmeye bırakılır. Yörede bu işleme 11 balık tuzunu yesin" denilir. Öbür taraftan ince kıyılmış birkaç tane soğan zeytinyağında pembeleşinceye kadar kavrulur. Ayrıca yeteri kadar domates kabukları soyularak ince ince doğranıp tuz ve kırmızı biber ilavesiyle tencere içindeki kavrulmuş soğana karıştırılır. Domatesler hafif erimeye yüz tutunca üzerlerine balıklar yerleştirilir. Balıkların üzerleri kaplanacak şekilde su ile doldurulur. Acı sevenler için kırmızı pul biber ilavesi de unutulmamalıdır. Ağzı kapatılan tencerede mançurun iyice pişmesi için normal ateşte belli bir süre bekletilir. İyice piştiğini anlamak için balığa şöyle çatalla bir dokunmanız kafidir. Daha dokunur dokunmaz bembeyaz etler hemencecik dağılıverir. Servis yapılıp üzerine sıkılan limondan sonra yufka ekmekten kürek yapıp suyunu kürekleyerek dağılan bembeyaz etlerden de parça parça alarak yemesine doyum olmaz.