Ziya Hurşit ve arkadaşları Atatürk'e İzmir'de bir suikast hazırlamışlar, Türk'e can verenin canına kaste­deceklerdi. Hainlerin teşebbüsü vaktinden evvel öğrenil­di ve suikast yapılamadı.

Komployu tertip edenlerin soruşturmaları yapıldık­tan sonra, 'bir gün Atatürk, kendisini öldürmeye memur edilen adamı yanına çağırdı, odada başka kimse yoktu,
ona şöyle sordu:
- Sen Mustafa Kemal'i öldürecekmişsin, öyle mi?
- Evet.
- Peki Mustafa Kemal ne yapmıştı ki onu öldürecektin ?
- Fena bir adammiş o.. Memlekete çok fenalık yap­mış. Sonra, bize onu öldürmek için para da vereceklerdi.
- Sen Mustafa Kemal'i tanıyor musun?
- Hayır.
- O halde, tanımadığin bir adamı nasıl öldürecek­tin?
- Geçerken işaret edecekler, «Mustafa Kemal işte budur.» diyeceklerdi, biz de öldürecektik.
O zaman Atatürk cebinden tabancasını çıkarıyor, bu adama uzatıyor ve :
- Mustafa Kemal benim, diyor. Al şu tabancayı da öldür... .
Adam Atatürk'ün bu hareketi karşısında yıldınmla vurulmuşa dönüyor, bir müddet şaşkın şaşkın onun yüzüne baktıktan sonra, ayaklarına kapanıyor ve hüngür hüngür ağlamaya başlıyor.
-Hain! Kendisine canını borçlu olduğun adama nasıl kıyacaktın ?

Bana pek inandırıcı gelmedi türk filmi gibi olmuş ama ne diyelim o zamanlar her şey oluyordu olabilir tabi.

tarih bu aslında yazanlar içeriğe sadık kalmalı ama herkes duygusal tabi... Adam linç edilmediği için şükran duyuyordur bence.