Ali Mustafa, benim ortaokuldaki Türkçe öğretmenimdi. Şu anda iyi bir Türkçe kullanabiliyorsam bunların hepsi onun özverili yaklaşımından kaynaklanıyor.

Ortaokuldayken bir şiir kitabı çıkarmıştı, evde kütüphanemi karıştırırken buldum ve örnek şiirlerini paylaşmak istedim.

Tüm olanaksızlıklar arasında bize okul gazetesi kuran ve hepimizi okumaya heveslendirip üstüne gazetenin geliriyle okulumuza kütüphane kurulmasını sağlayan öğretmenime yaptıklarının hepsi için teşekkür ediyorum.

Ali Mustafa Kimdir?

Trabzon'da 1959'da doğan Ali Mustafa, 1983'te Karadeniz Üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirdi. Çorum'da beş yıl edebiyat öğretmenliği yaptı. Şu an eğitimciliği İstanbul'da sürdürüyor.
Ilk şiirleri Trabzon'da yayımlanan Ileri gazetesinde çıktı (1981). Kıyı, Türk Dili, Dönemeç, Ekin, Akdeniz, Temmuz, Karşı Edebiyat ve Varlık dergilerinde şiirleri yayımlandı.
Çağdaş Yangınlar adlı çalışmasıyla, Akademi Kitabevi 1989 Şiir Mansiyonu'nu kazandı.
Çağdaş Yangınlar, 1981-1992 yılları arası şiirlerinden oluşan ilk yapıtı.
Ali Mustafa, "yaşamın içindeki insan, insanın içindeki yaşamı" gücüne inandığı şiirin diliyle sergilemeyi amaçlıyor. Onun yangını ya da yangınları, aslmda tüm çağlann yan­gınıdır: Bireyin yalnızlığı, sevdalara soyunan tutkuları, ya­şama susuzluğu, düşleri, düş kırıklıkları. Bütün bunlann ardında, "ülkesinin hüzünlü coğrafyası"nda çoğun açmazlara, acılara yergili gizli bir arka plan yer alıyor. Ali Mustafa'nın tüm şiirlerinde "hepimizin dilinde yağmalanmış, kalbinde terkedilmiş, elinde derisi yüzülmüş bir gül" hüznü var.
Okuyun Ali Mustafa'nın sıcak iklimIli şiirlerini, göreceksiniz içinize sini siniverecek ışıklı soluklarıyla.

ÖNCESİZ VE SONRASIZ

bütün yollar, yolculuklar senden uzağa kentlerin ışıkları, evlerin sıcaklığı her sabah doğu rüzgarlannda
bütün dağlar senden yakma

haritalar uçurumlara açılır yüzünden dilsiz bir ülke geçer bir turna sürüsü geçer gökyüzünü yitirmiş
bütün diller senden uzağa

bir sen misin böyle
kimliğini yitirmiş, aşksız ve adressiz kasketinden güneş geçmez üşüyen bir hayat geçer

bir sen misin böyle
sesin diken tellerde
sözcüklerin en yaralısı göçmenlik gelip konmuştur dilinin bir kıyıcığına