ALAFASI

Bu yemeğimizin adı alaf ve aş kelimelerinden oluşmuştur. Malumunuz alaf ot, purç ve saman gibi hayvan yemlerine verilen bir isimdir. Aş ise kökeni ta Orhun Anıtları'na kadar dayanan bütün yemeklerin genel adıdır. Yani bağ ve bahçelerimizde veya tarlalarımızda kendiliğinden çıkan doğal otlardan yapılan bir yemek türüdür. Ekonomik açıdan da kesemize fazla yük olmadığı için mevsiminde sık sık soframıza konan bir yemektir. Çocukluk yıllarımda ölü aşı diye bilinen yemekler şimdilerde ülü olarak biliniyor. Birisi öldüğü zaman üç gün ile yedi gün arasında bütün eşe, dosta, konuya komşuya ölüaşı (ülü) verilir. Bu gelenek günümüzde hala devam etmektedir. Şimdi biz gelelim alafaşı nasıl yapılır, konusuna. İlibada- ebegümeci veya buna benzer yenilebilen tarla bitkileri toplanır, yıkanıp temizlenerek incecik kıyılır. Tekrar temizlenerek daha önceden tenceremizde hazırlanmış olan bulgur, pirinç, zeytinyağı (kıymalı yapılacaksa tereyağı), kırmızı biber, domates veya salçası, kıyılmış soğan ve yeterli tuz ilavesiyle kavrulmuş malzeme ile birlikte karıştırılarak harman edilir. Yeterli su ilavesiyle pişirilmeye bırakılan alafaşımız gerek hazmının kolaylığı ve gerekse içerisindeki A ve C vitaminleriyle demir ve kalsiyum bakımından zenginliği, her şeyden önce ekonomik oluşu bakımından en önemli yiyeceklerden birisidir. Özellikle ebegümeci yöremizde mide rahatsızlıklarına çok iyi geldiği içinde mide dostu olarak bilinir.